لمس سبک باعث می شود که تعامل طبیعی تر شود.

وقتی صبح از خواب بیدار می شویم ، انگشت خود را می کشیم تا تلفن خود را باز کنیم. با عبور نوک انگشت ما ، صفحه بلافاصله تغییر می کند. در یک فروشگاه صبحانه ، ما به سادگی روی "شیر سویا + چوب خمیر سرخ شده" روی صفحه سفارش ضربه می زنیم و سفارش ما فوراً به آشپزخانه ارسال می شود. در یک مرکز خرید ، به نماد مقصد خود در صفحه ناوبری ضربه می زنیم و مسیر به وضوح نمایش داده می شود. این صفحه نمایش ها ، که فقط با نوک انگشتان ما بدون دکمه کنترل می شوند ، بی سر و صدا بخشی از زندگی ما شده اند و "سد عملیاتی" بین مردم و دستگاه ها را به روشی بصری تر تجزیه می کنند.

این صفحه ها می توانند حرکات نوک انگشت را حس کنند ، با تکیه بر دو "منطق سنجش" مشترک. یکی ، مانند صفحه نمایش تلفن ، به جریان ضعیف تولید شده توسط بدن انسان متکی است. سطح صفحه نمایش یک لایه رسانا خوب دارد. هنگامی که یک نوک انگشت (هادی) نزدیک می شود ، توزیع جریان محلی تغییر می کند. دستگاه این تغییر را تشخیص می دهد و می داند که لمس شده است. مورد دیگر ، که معمولاً در صفحه نمایش در Express Lockers و ATM یافت می شود ، به سنجش فشار متکی است: دو فیلم شفاف در قسمت داخلی صفحه هنگام فشار دادن نوک انگشت ، ایجاد یک مسیر فعلی و در نتیجه شناسایی محل لمس در تماس هستند. هر روش مزایای خاص خود را دارد. اولی پاسخگوتر است و از عملیات انگشت Multi- پشتیبانی می کند (مانند پین کردن برای بزرگنمایی روی یک تصویر) ، در حالی که دومی ضد آب است و می تواند با دستکش استفاده شود و با سناریوهای متنوع سازگار باشد.

فراتر از دستگاه های تلفن همراه مانند تلفن ها و تبلت ها ، در حال جایگزینی دکمه های سنتی در طیف وسیع تری از برنامه ها است و انعطاف پذیری بیشتری را فراهم می کند. در بیمارستان خود - خدمات - در کیوسک ها ، بیماران دیگر مجبور نیستند از دکمه های بسته بندی شده متراکم دریغ کنند. در عوض ، آنها به نمادهایی مانند "داخلی داخلی" و "برنامه ریزی قرار ملاقات" ضربه می زنند و صفحه نمایش- را دنبال می کنند تا وظایف خود را انجام دهند و زمان انتظار را کاهش دهند. در داشبورد اتومبیل ، دکمه های فیزیکی قبلاً به هم ریخته با یک صفحه تخت جایگزین شده اند. یک شیر آب منفرد موسیقی را تغییر می دهد ، و یک ضربه تند وشدید زدن دمای تهویه هوا ، صرفه جویی در فضای و ساده سازی فضای داخلی. در تخته های سفید مدرسه ، معلمان دیگر نیازی به نوشتن با گچ ندارند. آنها می توانند با نوک انگشتان خود روی صفحه بچرخند و روی صفحه بنویسند. این محتوا همچنین می تواند به طور مستقیم با دانش آموزان ذخیره و به اشتراک گذاشته شود و باعث می شود تعامل در کلاس کارآمدتر شود. حتی در کارگاه های صنعتی ، کارگران تجهیزات را هنگام پوشیدن دستکش می توانند به سرعت با استفاده از این صفحه نمایش به داده های تولید دسترسی پیدا کنند و خطر فشار دادن دکمه اشتباه را از بین ببرند.

این نه تنها "تغییر در روشهای عملیاتی" بلکه "یک تجربه به روز شده" را به همراه می آورد. برای سالمندان ، دیگر نیازی به یادآوری کدام دکمه برای فشار برای حجم یا انتخاب کانال نیست. نمادهای بزرگ و متن روشن روی صفحه ، درک آن را با یک نگاه آسان می کند. برای کودکان ، کشش از نوک انگشتان آنها به آنها اجازه می دهد تا از طریق کتاب های تصویری تلنگر شوند و بازی های آموزشی را انجام دهند و راهی جذاب تر برای کشف جهان فراهم کنند. برای مشاغل ، یک صفحه نمایش تعاملی می تواند جایگزین پوسترهای سنتی شود - برای تبلیغات فروشگاه راحتی یا رویدادهای برند در مراکز خرید ، نیازی به جایگزینی مداوم مواد کاغذی نیست. محتوای صفحه می تواند از راه دور به روز شود و هم سازگار با محیط زیست و هم کارآمد باشد.

امروزه ، این صفحه ها حتی باهوش تر می شوند: برخی می توانند سطوح مختلف فشار انگشت را تشخیص دهند (فشار بیشتری برای سکته های ضخیم تر) ، برخی از عملکرد زیر آب (ایده آل برای ساعتهای ورزشی) پشتیبانی می کنند و برخی می توانند با سطوح منحنی (مانند کنسول مرکز منحنی در اتومبیل) مطابقت داشته باشند. آنها دیگر فقط "ابزار عملیاتی" نیستند. آنها بیشتر شبیه "پل گفتگو" بین مردم و دستگاه ها می شوند. هنگامی که دیگر نیازی به یادگیری منطق دکمه پیچیده نداریم و می توانیم دستگاه ها را با طبیعی ترین حرکات نوک انگشت "کنترل" کنیم ، فناوری واقعاً "انسانی" می شود.

از غذاهای روزانه ، پوشاک ، مسکن و حمل و نقل گرفته تا زمینه های حرفه ای پزشکی ، آموزشی و صنعتی ، این "صفحه انگشت - کنترل شده" بی سر و صدا در حال تغییر شکل مجدد راه تعامل با دستگاه ها است ، "هر کاری را که می خواهید انجام دهید ، فقط روی" یک چیز عادی کلیک کنید ، و زندگی و کار را راحت تر و کارآمدتر کنید.