راهنمای انتخاب ماژول های نمایشگر: تفاوت بین LCD، OLED، QLED، miniLED و microLED چیست؟

ال سی دی

LCD نام کامل نمایشگر کریستال مایع است که عمدتاً شامل TFT، UFB، TFD، STN و انواع دیگر است.صفحه نمایش های LCD.

ال سی دی با قرار دادن یک جعبه کریستال مایع بین دو زیرلایه شیشه ای موازی، با TFT (ترانزیستور لایه نازک) روی شیشه زیرین و فیلتر رنگی روی شیشه زیرلایه بالایی ساخته می شود. سیگنال و ولتاژ روی TFT برای کنترل جهت چرخش مولکول‌های کریستال مایع تغییر می‌کند تا کنترل شود که آیا نور پلاریزه هر پیکسل ساطع می‌شود یا خیر تا به هدف نمایش برسد.

LCD ماده ای بین جامد و مایع است. به خودی خود نمی تواند نور ساطع کند و به منابع نور اضافی نیاز دارد. بنابراین تعداد لامپ ها با روشنایی نمایشگر LCD مرتبط است.

چراغ

صفحه نمایش دیود ساطع نور LED (دیود نوری) در واقع تصاویر این نمایشگرها همچنان توسط کریستال های مایع تولید می شوند و دیودهای ساطع کننده نور فقط به عنوان منبع نور استفاده می شوند. از نظر فنی، هنوز هم نمایشگرهای LCD یا تلویزیون های LCD با نور پس زمینه LED هستند.

از مزایای تلویزیون ال سی دی با صفحه نمایش LED می توان به ابعاد کوچک، مصرف انرژی کم، عمر طولانی، هزینه کم، روشنایی بالا، زاویه دید طولانی و نرخ تازه سازی بالا اشاره کرد. نقطه ضعف آن این است که عملکرد رنگ نسبتا ضعیف است، به خصوص انحراف رنگ در قسمت تا شده صفحه LCD آشکارتر است.

Oled

OLED (Organic Light-Emitting Diode) یک دیود نوری آلی است. اگرچه تنها یک حرف متفاوت از LED است، اما این دو در واقع چیزهای کاملاً متفاوتی را توصیف می کنند.

همه ما می دانیم که پنل LCD از طریق منبع نور پس زمینه نور ساطع می کند و از طریق شکست مولکول های کریستال مایع رنگ های مختلفی تولید می کند. خود مولکول های کریستال مایع نمی توانند نور ساطع کنند و LED فقط به منبع نور پس زمینه اشاره دارد.

OLED می تواند به خودی خود نور ساطع کند، بنابراین نیازی به منبع نور پس زمینه ندارد. LED از مواد فلزی استفاده می کند، در حالی که OLED از مواد آلی استفاده می کند. می تواند به طور مستقل و بدون قرار گرفتن در معرض نور نور ساطع کند و کنتراست بهتر است. LED مورد استفاده در استفاده معمولی به نور پس زمینه برای دیدن اشیا نیاز دارد.

در حال حاضر، مواد مورد استفاده در دیودهای ساطع کننده نور، همگی مواد نیمه هادی غیر آلی هستند که به سختی می توان آنها را برای اجزای بزرگی که به وضوح بالا نیاز دارند (EX: صفحه نمایش) اعمال کرد. برای حل این مشکلات، مواد نیمه هادی آلی جدید (یعنی مواد حاوی هیدروکربن) روی صفحات شیشه ای رسانا اعمال می شوند و از جریان عبور می کنند تا نور با طول موج های مختلف ساطع کنند.

QLED

QLED مخفف Quantum Dot Light Emitting Diodes است که یک فناوری خود نورانی است که به منابع نور اضافی نیاز ندارد.

نقاط کوانتومی نانوکریستال های نیمه هادی بسیار ریزی هستند که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیستند. آنها ذرات با اندازه ذرات کمتر از 10 نانومتر هستند. نقاط کوانتومی یک ویژگی منحصر به فرد دارند: هر زمان که توسط نور یا الکتریسیته تحریک شوند، نقاط کوانتومی نور رنگی ساطع می کنند. رنگ نور با مواد ترکیبی و اندازه و شکل نقاط کوانتومی تعیین می شود. فرکانس آن را می توان با تغییر اندازه، شکل و ماده نقاط کوانتومی به طور دقیق تنظیم کرد و در نتیجه کاربردهای مختلفی را محقق کرد.

ساختار QLED بسیار شبیه به فناوری OLED است. تفاوت اصلی این است که مرکز ساطع نور QLED از نقاط کوانتومی تشکیل شده است. ساختار آن به این صورت است که الکترون ها (الکترون) و حفره ها (حفره) در هر دو طرف در لایه نقطه کوانتومی برای تشکیل فوتون ها (اکسیتون) همگرا می شوند و نور از طریق ترکیب مجدد فوتون ها ساطع می شود.

مینی ال ای دی

فناوری Mini LED را می توان مستقیماً برای صفحه نمایش RGB یا ماژول نور پس زمینه LCD استفاده کرد. در میان آنها، ماژول نور پس زمینه صفحه نمایش LCD عمدتا از فناوری Mini LED برای بهبود جلوه نمایش استفاده می کند.

اصل فناوری MiniLED آن این است: مینی LED از حالت نور پس زمینه مستقیم استفاده می کند که می تواند به عنوان یک نسخه ارتقا یافته از صفحه نمایش LCD معمولی در نظر گرفته شود. Mini LED دانه‌های نور پس‌زمینه LED سنتی را برای دستیابی به پارتیشن‌های با نور پس‌زمینه دقیق‌تر و متراکم‌تر کوچک می‌کند و با کنترل Local Dimming برای بهبود روشنایی و کنتراست و افزایش درک بصری همکاری می‌کند. در شرایط یکسان، Mini LED نه تنها ضرر سوختن آسان صفحه نمایش OLED را جبران می کند، بلکه از نظر هزینه نیز بهتر از OLED عمل می کند. ضمن اینکه تصویر را بهبود می بخشد، مزایای هزینه نیز دارد.

میکرو ال ای دی

آخرین مورد microLED است. بزرگترین تفاوت بین آن و OLED مواد شب تاب است. OLED از فیلم آلی استفاده می کند، در حالی که microLED دانه های میکرو نور غیر آلی است.

سلف آن نوعی دیوار تبلیغاتی بزرگ در فضای باز بود. ماتریس نقطه‌ای که از دیودهای تابش نور معدنی تشکیل شده است، از دور خوب به نظر می‌رسد، اما وقتی از نزدیک به آن نگاه می‌کنید، واقعاً یک لامپ کوچک است.



بنابراین پیشرفت تکنولوژیکی microLED کوچک کردن بیشتر این لامپ‌های کوچک است. به دلیل خواص مواد مختلف، عمر صفحه نمایش آن بیشتر از OLED است. اما عیب آن این است که فرآیند تولید بسیار پیچیده‌تر است و مطمئناً قیمت آن گران‌تر خواهد بود.


به طور خلاصه، LCD، OLED و microLED، این سه فناوری صفحه نمایش نشان دهنده سه مدرسه فنی مختلف هستند. MicroLED هنوز به تولید انبوه نرسیده است. OLED نماینده صفحه نمایش تلفن های همراه است و LCD جریان اصلی تلویزیون ها و مانیتورهای رایانه است. در حال حاضر، آنها به وضوح تقسیم شده اند.


همانطور که برای miniLED و QLED، آنها در اصل کریستال های مایع LCD در بازار مصرف هستند، اما از راه حل های فنی متفاوتی در ماژول نور پس زمینه استفاده می کنند.